ای بداندیش از مکافات عمل ایمن مباش

آتش این خانه دود از موی مجنون می کند

پایه اقبال عزت خاص قدر صبح نیست

تا نفس باقی ست هرکس سیر گردون می کند

وضع شیطان آدمی را نیز ملعون می کند

درخور افسوس از این میخانه ساغر می کشم

دست بر هم سودن اینجا چهره گلگون می کند