تا نفس باقی ست هرکس سیر گردون می کند

هر دماغی را به سودای دگر می پرورند

آتش این خانه دود از موی مجنون می کند

پایه اقبال عزت خاص قدر صبح نیست

ای بداندیش از مکافات عمل ایمن مباش

وضع شیطان آدمی را نیز ملعون می کند

درخور افسوس از این میخانه ساغر می کشم