وضع شیطان آدمی را نیز ملعون می کند

پایه اقبال عزت خاص قدر صبح نیست

تا نفس باقی ست هرکس سیر گردون می کند

ای بداندیش از مکافات عمل ایمن مباش

درخور افسوس از این میخانه ساغر می کشم

دست بر هم سودن اینجا چهره گلگون می کند

فطرت دون هم زر و سیمش کفیل عبرت است