نوحه توفان کرد هرجا نغمه سرکردیم ما

تا تغافل داشت حسن آیینه ما زنگ بود

کس نمی گردد حریف منع از خود رفتگان

غنچه هم عمری به ضبط دامن دل چنگ بود

ساز ما را خیر باد عیش پیشاهنگ بود

هر قدر اسباب دنیا بیش ، بار وهم بیش

مزرع هر کس درینجا سبز دیدم بنگ بود