دل از غبار تعلق نمی توان برداشت

که خاک گردم و دل محرم فنا نشود

ز یار دوری و آسایش ای فلک مپسند

که شبنم از برگل خیزد و هوا نشود

نسیم وادی عبرت اگر عصا نشود

به داغ می کند آخر جنون خرامیها

چو شمع به که کسی سربرهنه پا نشود