با فضولی طبع چون خوکرد مرزا می شود

انفعال فطرت ازکم ظرفی ما روشن است

قطره کزدریا جدا شد ننگ دریا می شود

کامرانیهای دنیا کارگاه خودسری ست

پاس دل داریدکز پیچ و خم این کوهسار

نشئه بی پرواست اما کار مینا می شود

پرده فانوبمن می باشد شریک نور شمع