پرده فانوبمن می باشد شریک نور شمع

با فضولی طبع چون خوکرد مرزا می شود

پاس دل داریدکز پیچ و خم این کوهسار

نشئه بی پرواست اما کار مینا می شود

جسم در خورد صفای دل مصفا میشود

نوبت موی سفید است از امل غافل مباش

صبح چون گل کرد حشر آرزوها می شود