دور لطف از باد برگشتن تغافل می شود

جزو موزون اعتدال جوهر کل می شود

چون شود مینا صدای کوه قلقل می شود

جام الفت بسکه بر طاق نزاکت چیده اند

درخور رفع تعلق عیش خرمن کن که شمع

خار پا چندان که می آرد برون گل می شود

عجز طاقت کرد ما را محرم امداد غیب