خار پا چندان که می آرد برون گل می شود

جام الفت بسکه بر طاق نزاکت چیده اند

دور لطف از باد برگشتن تغافل می شود

درخور رفع تعلق عیش خرمن کن که شمع

عجز طاقت کرد ما را محرم امداد غیب

اختیار آنجا که درماند توکل می شود

امشبم در دل خیالت مست جام شرم بود