شعله ما هرقدر خاکستر انشا می کند

زلف در دور هجوم خط مگس ران می شود

اشک در کار است اگر ما رنگ افغان باختیم

هرچه دل گم می کند بر دیده تاوان می شود

جامه عریانی ما را گریبان می شود

دستگاه هستی از وضع سحر ممتاز نیست

گردی از خود می فشاند هر که دامان می شود