در طبع خلق وسوسه اعتبارها

آه از ستمکشی که دلش خون نمی شود

بگذار تا ز خاک سیه سرمه اش کشند

چشمی که محو صنعت بیچون نمی شود

خاری ست ناخلیده که بیرون نمی شود

بی بهره را ز مایه امداد کس چه سود

دریا حریف کاسه واژون نمی شود