تبسم گر به لب دزدی چمنها در فشار آید

به ساز ما نباید بیش از این افسردگی بستن

خرامی ، ناز هرگام تو مضرابی به تار آید

شکفتن بسکه دارد آشیان در هر بن مویت

ندارد موج بی وصل گهر امید جمعیت

هماغوشت برآیم تا کنارم درکنار آید

به برق انتظارم می گدازد شوق دیداری