به برق انتظارم می گدازد شوق دیداری

تبسم گر به لب دزدی چمنها در فشار آید

ندارد موج بی وصل گهر امید جمعیت

هماغوشت برآیم تا کنارم درکنار آید

تحیر می دهم آب ای خدا دیدن به بار آید

فلک هرچند در خاک عدم ریزد غبارم را

سحر گل چیند از جیبم دمی کان شهسوار آید