تحیر می دهم آب ای خدا دیدن به بار آید

ندارد موج بی وصل گهر امید جمعیت

هماغوشت برآیم تا کنارم درکنار آید

به برق انتظارم می گدازد شوق دیداری

فلک هرچند در خاک عدم ریزد غبارم را

سحر گل چیند از جیبم دمی کان شهسوار آید

چمن تمهید حیرت رفته بود از چشم مشتاقان