هماغوشت برآیم تا کنارم درکنار آید

شکفتن بسکه دارد آشیان در هر بن مویت

تبسم گر به لب دزدی چمنها در فشار آید

ندارد موج بی وصل گهر امید جمعیت

به برق انتظارم می گدازد شوق دیداری

تحیر می دهم آب ای خدا دیدن به بار آید

فلک هرچند در خاک عدم ریزد غبارم را