ندارد موج بی وصل گهر امید جمعیت

خرامی ، ناز هرگام تو مضرابی به تار آید

شکفتن بسکه دارد آشیان در هر بن مویت

تبسم گر به لب دزدی چمنها در فشار آید

هماغوشت برآیم تا کنارم درکنار آید

به برق انتظارم می گدازد شوق دیداری

تحیر می دهم آب ای خدا دیدن به بار آید