به نعمت غره این گرد خوان منشین که مهمانش

که درگوشم ز بوی گل صدای تیر می آید

صفاکیشان ندارند انتظار رنگ گرداندن

سحر هرگاه می آید به عالم پیر می آید

دل خود می خورد چندانکه از خود سیر می آید

دلیل اختراع شوق از این خوشتر چه می باشد

که از تمکین مجنون ناله در زنجیر می آید