جبین هم گر نم آرد شرمم از خوی تو می آید

اگربر خود نپیچم برکدامین وضع دل بندم

درین صورت به یادم پیچش موی تو می آید

من و بر آتش دل آب پاشیدن چه حرف است این

چه آغوش است یارب موجه دریای رحمت را

که هرکس ره ندارد هیچ سو، سوی تو می آید

به خواب عافیت مختار قدرت باش تا محشر