اگربر خود نپیچم برکدامین وضع دل بندم

به این شور جنون غلتیدن ازکوی تو می آید

گل باغ چه نیرنگ است تمهید جنون من

که بر خود تا گریبان می درم بوی تو می آید

درین صورت به یادم پیچش موی تو می آید

من و بر آتش دل آب پاشیدن چه حرف است این

جبین هم گر نم آرد شرمم از خوی تو می آید