من و بر آتش دل آب پاشیدن چه حرف است این

که بر خود تا گریبان می درم بوی تو می آید

اگربر خود نپیچم برکدامین وضع دل بندم

درین صورت به یادم پیچش موی تو می آید

جبین هم گر نم آرد شرمم از خوی تو می آید

چه آغوش است یارب موجه دریای رحمت را

که هرکس ره ندارد هیچ سو، سوی تو می آید