این حرفم از صدای نی بوربا رسید

مزد فسردنی که به خاکم قدم زند

یاد قدت به سیر بهارم عصا رسید

آسودگی به خاک نشینان مسلم است

دنیا که تاج کج کلهان نقش پای اوست

بر ما غبار ریخت که تا پشت پا رسید

طبع ترا مباد فضول هوس کند