تا ابد گر شیشه تحقیق بر خارا زنید

کلفت خمیازه از درد شکستن بدتر است

تا به کی حسرت کشد سنگی به جام ما زنید

زان پری جز بی نشانی بر نمی دارد نقاب

عمر ها شد ناز فطرت سرنگون خجلت است

دامن .گردی که دارید اندکی بالا زنید

بیدل از ساز نفس این نغمه می آید به گوش