پوست جای سایه می ریزد، نهال بارور

زین محیط آخر به جرم عافیت خواهیم رفت

موج آرامیده دارد چین دامان گهر

بسکه جز عریان تنی ها نیست سامان کسی

صحبت نیکان علاج کین ظالم می شود

در دل خارا به آب لعل اگر ریزد شرر

خفت ابله دو بالا می زند در مفلسی