خفت ابله دو بالا می زند در مفلسی

پوست جای سایه می ریزد، نهال بارور

صحبت نیکان علاج کین ظالم می شود

در دل خارا به آب لعل اگر ریزد شرر

می شود از خشک گردیدن سبکتر چوب تر

از مدارا غوطه در موج حلاوت خوردن است

چرب و نرمیها زبان پسته گیرد در شکر