از مدارا غوطه در موج حلاوت خوردن است

در دل خارا به آب لعل اگر ریزد شرر

خفت ابله دو بالا می زند در مفلسی

می شود از خشک گردیدن سبکتر چوب تر

چرب و نرمیها زبان پسته گیرد در شکر

ای حباب از زورق خود اینقدر غافل مباش

نیست در دریای امکان جز نفس موج خطر