در دل خارا به آب لعل اگر ریزد شرر

بسکه جز عریان تنی ها نیست سامان کسی

پوست جای سایه می ریزد، نهال بارور

صحبت نیکان علاج کین ظالم می شود

خفت ابله دو بالا می زند در مفلسی

می شود از خشک گردیدن سبکتر چوب تر

از مدارا غوطه در موج حلاوت خوردن است