از تپیدن می رسد هر جزو دریا درکنار

آهم از خاکستر دل سرمه آلود حیاست

ناله خاموش داغم چون نسیم لاله زار

سعی بیتابم کمند جذبه آسودگی ست

آتش رنگی که دارد این چمن بی دود نیست

آب می گردد به چشم شبنم از بوی بهار

ای که هوشت نغمه از بال و پری وامی کشد