کس ندارد جز عرق تاب جدال اهل شرم

گر شکست دامنت بارست بر رنگم گذار

ای جنون عمریست می خواهم دلی خالی کنم

شیشه ام را بشکن و گوشی بر آهنگم گذار

آب شو آنگه قدم در عرصه جنگم گذار

داغ را غیر از سیاهی سایه دیوار نیست

یک دو روزی عافیت آیینه در زنگم کذار