مهر هر گنجی که خواهی بر دل تنگم گذار

پله میزان موهومی نمی باشد گران

گو فلک همچون شرر در سنگ بی سنگم گذار

بی دماغی نقد امکان را ودیعت خانه ای ست

نه فلک بیدل غبار آستان نیستی ست

گر تو مرد اعتباری پا به اورنگم گذار