که برتشویش قلقل خنده اهل فنا بنگر

نگاه ناتوانش سرمه کرد اجزای امکان را

قیامت دستگاهی های این مژگان عصا بنگر

حباب باده امشب با صراحی چشمکی دارد

چه لازم پرده بردارد حباب از ساز موهومش

گریبان چاکی عریانی من در قبا بنگر

گریبان فنا آغوش اقبال بقا دارد