قیامت دستگاهی های این مژگان عصا بنگر

سواد انتظار جاه تا چشمت کند روشن

به عبرت استخوان کن سرمه و بال هما بنگر

نگاه ناتوانش سرمه کرد اجزای امکان را

حباب باده امشب با صراحی چشمکی دارد

که برتشویش قلقل خنده اهل فنا بنگر

چه لازم پرده بردارد حباب از ساز موهومش