نگاه ناتوانش سرمه کرد اجزای امکان را

در این ره تا ابد از خود رو و رو بر قفا بنگر

سواد انتظار جاه تا چشمت کند روشن

به عبرت استخوان کن سرمه و بال هما بنگر

قیامت دستگاهی های این مژگان عصا بنگر

حباب باده امشب با صراحی چشمکی دارد

که برتشویش قلقل خنده اهل فنا بنگر