حباب باده امشب با صراحی چشمکی دارد

به عبرت استخوان کن سرمه و بال هما بنگر

نگاه ناتوانش سرمه کرد اجزای امکان را

قیامت دستگاهی های این مژگان عصا بنگر

که برتشویش قلقل خنده اهل فنا بنگر

چه لازم پرده بردارد حباب از ساز موهومش

گریبان چاکی عریانی من در قبا بنگر