نفس درازی اظهار جرات آهنگ است

فنا بجاست توخواهی بزی و خواه بمیر

در این چمن نفسی می کشیم و می گذربم

گمان مبر به کمانخانه آرمیدن تیر

به سرمه تا نرسد ناله ، عذر ما بپذیر

هنوز دامن صحرا ز گردباد پر است

غبار عالم دیوانه نیست بی زنجیر