در این ستمکده سود و زیان من این است

به سرمه تا نرسد ناله ، عذر ما بپذیر

هنوز دامن صحرا ز گردباد پر است

غبار عالم دیوانه نیست بی زنجیر

که از شکستن دل ناله می کنم تعمیر

سیاه بختی ام آرایشی نمی خواهد

ز خاک پیرهن سایه را بس است عبیر