سیاه بختی ام آرایشی نمی خواهد

غبار عالم دیوانه نیست بی زنجیر

در این ستمکده سود و زیان من این است

که از شکستن دل ناله می کنم تعمیر

ز خاک پیرهن سایه را بس است عبیر

صفای دل به نفس عمرهاست می بازم

چو صبح آینه در زنگ می کنم شبگیر