که از شکستن دل ناله می کنم تعمیر

هنوز دامن صحرا ز گردباد پر است

غبار عالم دیوانه نیست بی زنجیر

در این ستمکده سود و زیان من این است

سیاه بختی ام آرایشی نمی خواهد

ز خاک پیرهن سایه را بس است عبیر

صفای دل به نفس عمرهاست می بازم