به محفل تو که غیرت ادب پرست حیاست

خیال زلف که واکرد راه در زنجیر

که عجز ناله ما کنده چاه در زنجیر

ز جوهر آینه دارد نگاه در زنجیر

چو نرگس تو که مژگان کمند آفت اوست

کسی ندید بلای سیاه در زنجیر