چین ابرو شد تبسم بر لب گویای ناز

تا به شوخی می زند چشمت عرق گل می کند

نیست بی ایجاد گوهر موج این دریای ناز

بسکه ابرام نیاز از بیخودی بردیم پیش

گرچه رنگ شوخ چشمی برنمی دارد حیا

در عرق یک سر نگه می پرورد سیمای ناز

در چمن ، رعنایی سرو لب جویم کداخت