دور وهمی ست که بر جام سپهر افتاده ست

خاکساری سبب ننگ نگردد هرگز

ترک هستی کن اگر صافی دل می خواهی

از نفس ، آینه بیرنگ نگردد هرگز

بی تکلف سر بی ننگ نگردد هرگز

هرکه دارد تپشی در جگر از شعله عشق

گر همه سنگ شود دنگ نگردد هرگز