بر شیشه خانه هوسی چند سنگ ریز

ای جستجو اگر هوس آرمیدنی ست

ما را بجای آبله در پای لنگ ریز

روزی دو در وفاکده فقر صبر کن

رنگ ادب نریختی از شرم آب شو

گوهر نبسته ای چو عرق بی درنگ ریز

یک دشت وحشت است چمنزار کاینات