شرار کاغذ آتش زده است فرصت عیش

که آب شد سحر از شرم گیرودار نفس

غرور هستی ما را گر انتقامی هست

بس است اینکه خمیدیم زبر بار نفس

فشاندن پر ما نیست جز شمار نفس.

به ساز انجمن هستی آتش افتاده ست

چو نبض تب زده مشکل بود قرار نفس