به این افسون اثرها در خیال خود پرست استش

به اوضاع جنون زان زلف بی پروا نی ام غافل

که در تسخیر دل هر مو دو عالم بند وبست استش

چو آتش دامن او هرکه گیرد رنگ اوگیرد

خدنگ او ز دل نگذشت با آن برق جولانی

چه صنعت در زه ایمای حکم اندازد شست استش

نه تنها باده از بوس لب او جام می گیرد