دل فتنه شورافکن هنگامه هستی است

تا زور چه همت گسلد اینهمه بندش

تشویش دل کس نتوان سهل شمردن

زان شیشه حذر کن که به راهت شکنندش

نه مجمر گردون و یک آواز سپندش

بیدل به که گویم غم بیداد محبت

این تیر نه آهی ست که از دل شکنندش