به آن ذوقی که بر آیینه دل باید افزودش

ز بیدردی مبادا منفعل سازی محبت را

کز آغوش قبول خوبش هم دور است مردودش

ز سر تا پای من در حسرت دیدار می کاهد

مپرس از دستگاه نیستی سرمایه هستی

عدم بی پرده شد تا اینقدرکردند موجودش

سیاهی کی ز دست زرشماران می رود بیدل