طایر ما دام وحشت دارد از بال و پرش

من ز جرات بی نصیبم لیک دارد بیخودی

گردش رنگی که می گرداندم گرد سرش

تا نفس باقی ست دل را از تپیدن چاره نیست

کوس وحدت می زند دل گر پریشان نیست وهم

شاه اینجا می شود تنها به جمع لشکرش

باید از شرم فضولی آب گردد همتت