سیاهی می کند خورشید هم من دیدم از دورش

به اظهار یقین رنج تکلف می کشد زاهد

ازین غافل که انگشت شهادت می کند کورش

سراغ گرد تحقیقی نمی باشد درین وادی

نمی دانم چه ساغر دارد این دوران خودرایی

که در هر سر خمستان دگر می جوشد از شورش

گزند ذاتی از بنیاد ظالم کم نمی گردد