حباب از موج هستی دست طاقت شسته می کوبد

نگه را منع جولان نیست پای رفته در قیرش

صد آفت از که باید جست در معموره امکان

اگر صبحست هم از شبنم آبی هست در شیرش

که طاق عمرچون بشکست ممکن نیست تعمیرش

ز بخت تیره عاشق را چه امکانست آسودن

که مژگان تا بهم آرد سیاهی می کند زیرش