خرد نداشت سر و برگ نشئه تحقیق

به سنگ هم چه خیال است بشکند رنگش

به حیرتم چه تمنا شکست دامن اشک

که درد آبله پایی نمی کند لنگش

ز یک دو جام رساندم به عالم بنگش

تلاش وادی نومیدی ام از آن بیش است

که اشک سبحه کشد در شمار فرسنگش