نیافتیم در این عبرت انجمن سازی

فتیله ترکند از خون من رگ سنگش

اگر ز آینه دل غبار بردارند

عبیر پیرهن کعبه جوشد از رنگش

که چون سپند نغلتد به سرمه آهنگش

به خویش باز نشد چشم ما ز وحشت عمر

دگر چه کار گشاید ز فرصت تنگش